Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

why I stopped posting

        
        Η ώρα είναι 4:14 και αύριο θα ζω μια νέα περιπέτεια σε κάποια ακροθαλασσιά. Τα πράγματά μου είναι πανέτοιμα -τελευταία στιγμή όπως πάντα, το έχω για γούρι καλέ, μη φανταστείς- αλλά κάτι δεν με αφήνει να πάω για ύπνο. Εσείς! Κι αυτό εδώ το blog.
       Με έτρωγε όλη μέρα σήμερα. Σκεφτόμουν ότι δεν έχω ανεβάσει ούτε ένα καλοκαιρινό άρθρο, ότι θα φύγετε και δεν θα σας έχω προτείνει το υπερτέλειο αντηλιακό μου που μυρίζει γρανίτα (παιδικό Carroten που είναι και φσουτ φσου, αμέ). Κι όλο αυτό γιατί θέλω να κάνω μια αλλαγή στην σελίδα, να την κάνω όπως την ονειρεύομαι και να σας αραδιάζω το μακρύ μου και το κοντό μου για ένα εκατομμύριο θέματα. Ο λόγος που σταμάτησα να ανεβάζω άρθρα, λοιπόν, δεν ήταν οι υποχρεώσεις και οι εξεταστικές, χρόνος στριμώχνεται και βρίσκεται. Ούτε οι έλλειψη έμπνευσης ήταν... Ήταν το γεγονός ότι έχω τόσες πολλές ιδέες που δεν ξέρω από που να αρχίσω. Είναι σαν να βρίσκεσαι μπροστά από έναν τεράστιο μπουφέ με λαχταριστά φαγητά και να μην ξέρεις από που να αρχίσεις! Μαρτύριο! Και ότι το blog μου δεν είναι όπως το φαντάζομαι.
         Έτσι λοιπόν, αποφάσισα να αφήσω πίσω μου αυτό εδώ το post και να σας πω ότι θα επανέλθω γεμάτη υλικό, πολύ πολύ μπλα μπλα και άλλες τόσες ιδέες. Άντε, όταν γυρίσω από τις εξοχές θα ανεβάσω το κάτι τι μου! Με έπεισες! Μετά από Σεπτέμβρη εξεταστική και από Οκτώβρη έρχονται οι αλλαγές! Και να τις περιμένεις με αγωνία για να αγχώνομαι κι εγώ μπας και το κάνω ποτέ. Το νου σου.
         Να έχετε ένα πανέμορφο καλοκαίρι είτε είστε εκτός Αθήνας είτε εντός, να κάνετε μπάνια και να φοράτε αντηλιακό! Συνέχεια, non stop! Και να πίνετε νεράκι. Και κανα καπελάκι δεν βλάπτει, εγώ θα την δω ντιβάρα φέτος και με το καπέλο μου θα προσφέρω σκιά σε ολόκληρη την παραλία άμα λάχει.
       Αν θες να δεις τι θα κάνω, που θα πάω, πόσο μεγάλο είναι το καπέλο μου, κάνε like στην σελίδα του The howse project στο facebook και follow στο instagram @thehowseproject για να ζήσεις τρελό σπαμ μετά τις διακοπές. Όταν πάω διακοπές το κινητό το θάβω στην άμμο και το ξεθάβω όταν φεύγω. Σόρρυ αλλά η αλήθεια είναι αυτή.


Φιλί,
Αναστασία 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου